اینجا رباط تاریخی سنگ‌بست است .

اینجا رباط تاریخی سنگ‌بست است .
با سلام / مطلب جالبی در روزنامه خراسان امروز به چاپ رسید جهت استفاده عزیزان روی سایت قرار میدهم . حسین رضائی اینجا رباط تاریخی سنگ‌بست در مجاورت روستای تاریخی سنگ بست در شهرستان فریمان است.این رباط با نقشه مستطیل دارای برج های دیده بانی و نگهبانی بوده و نیم برج هایی برای تقویت دیواره های اصلی و مرتفع آن وجود دارد. سر در ورودی این بنا شباهتی بسیار با کاروان سرای مهیار در اصفهان دارد. فضای داخلی رباط در حیاط مرکزی مشتمل بر حجره ها و اتاق های ویژه اقامت کاروانیان و اصطبل است.اگر شاه عباس صفوی بانی ساخت یک هزار کاروان سرا و رباط تاریخی امروز سری به مجموعه تاریخی رباط سنگ بست می زد، ا گر این خرابه را که با خون دل خوردن و حداقل امکانات و ابزار در شرایط سخت ساخته شده امروز نظاره گر می شد اشکش جاری می شد و ...میراث جاودان و باارزش تاریخی این سرزمین امروز به دلیل نبود برنامه وتدبیر و نبود بودجه به ادعای مسئولان در تب بی توجهی می سوزد و روز به روز ویرانه تر می شود.عکس های این صفحه حال و روز امروز رباط سنگ بست را بعد از ۷ قرن نشان می دهد. کاروان سرایی در مجاورت جاده ابریشم که روزگاری صدای زنگ اشتران و نوای کاروانیان را در سینه داشته است ولی امروز این مکان آن چنان سوت و کور است که هیچ کس را تمایلی به دیدن و تماشای آن نیست.وای بر ما میراث داران که با غفلت از گذشته و تاریخ پرافتخار سرزمین مان راضی شده ایم میراث فرهنگی و اسناد باارزش تاریخ و هویت ما دستخوش تصرف و بی مهری شود.پس از قرن ها بهره برداری متناسب با کاربری از فضای رباط تاریخی سنگ بست در محور جاده ابریشم، بنا به دلایلی این بنای سترگ در دهه ۶۰به محل نگهداری اسرای عراقی اختصاص یافت و بعد از پایان جنگ تحمیلی این فضای مناسب با دخل و تصرف و تغییر شرایطی به محل نگهداری اتباع غیرمجاز افغانستانی و سپس به زندان و محل فعالیت های روزمره زندانیان دارای حرفه و شغل تبدیل شد. سرانجام با فشار مسئولان میراث فرهنگی این اثر ارزنده که به شماره ۱۶۴به ثبت آثار ملی کشور رسیده است به سازمان میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی خراسان رضوی تحویل شد.افسوس که متولی این میراث کهن به جای ترمیم، بازپیرایی و احیای این بنای ارزنده آن را به انبار ضایعات تبدیل کرده است و گرد غربت بر آن خودنمایی می کند.درحالی که در دنیا متولیان اکوتوریسم از حداقل ها و حتی صخره ها برای جذب گردشگری و معرفی تمدن کهن خود بهره می گیرند متاسفانه ما به دست خود تیشه را بر ریشه زده و موجبات غربت بناهای تاریخی را فراهم می کنیم. ارسالی: حسین رضائی 26/2/8900Facebook Google+ Twitter
حسین رضائی | يكشنبه 26 ارديبهشت 1389 | 9 سال پیش1052 بازدید
لطفا جهت ارائه نظر وارد شوید
حسین رضائی عضویت از چهارشنبه 10 شهريور 1389کارشناس علوم ارتباطات هستم و علافمند به میراث فرهنگی و گردشگری .