آرامگاه شیخ ابوالحسن خرقانی

آرامگاه شیخ ابوالحسن خرقانی
او هر چند خود و خلق را در خالق محو می‌دید اما در سلوک خویش از هر فرصتی برای شکستن دیوارهای تفرقه قوم گرایی و هرنوع برتری انسانی بر انسان دیگر استفاده کرده‌است و طریق وصول به خالق را خدمت به خلق معرفی کرده‌است. زیبایی مکتب شیخ در این است که انسان‌ها را می‌بیند و خدمت می‌کند اما برای آنها در برابر حق تعالی موضوعیتی قایل نیست بلکه چون به وحدت خالق و مخلوق معتقد است، و خدمت به خدا و برتر از عبادات ظاهری می‌شناسد. او به انسان‌ها خدمت می‌کند و غمخوار آدمیان است نه به خاطر عبادت نه برای رسیدن به بهشت موعود و گریز از جهنم بلکه به خاطر نفس انسانیت، او که چنین صمیمانه می‌سراید: آن دوست که دیدنش بیاراید چشم بی دیدنش از گریه نیاساید چشم مارا ز برای دیدنش باید چشم گر دوست نبیند به چه کار آید چشم با همین چشم که غیر از دوست را نمی‌بیند از شیخ پرسیدند که جوانمردی چیست؟ گفت آن سه چیز است اول سخاوت دوم شفقت بر خلق سوم بی‌نیازی از خلق. و اوج این انسان دوستی شعاری است که گویند در خانقاه شیخ نوشته بود: هر که در این سرا درآید نانش دهید و از ایمانش مپرسید چه آنکس که به درگاه باریتعالی به جان ارزد البته بر خوان بوالحسن به نان ارزد 20Facebook Google+ Twitter
محمد | چهارشنبه 27 اسفند 1393 | 4 سال پیش1822 بازدید5.0 بر اساس 3 رای
نمای ایران | چهارشنبه 27 اسفند 1393 | 4 سال پیش10
سپاس
عبدل | چهارشنبه 27 اسفند 1393 | 4 سال پیش10
بسیار زیبا و پند اموز
حسن | يكشنبه 30 فروردين 1394 | 4 سال پیش10
سلام عالی کلام این بزرگوار باید سرلوحه خیلی از ما آدم ها باشد " هر که در این سرا درآید نانش دهید و از ایمانش مپرسید چه آنکس که به درگاه باریتعالی به جان ارزد البته بر خوان بوالحسن به نان ارزد "
لطفا جهت ارائه نظر وارد شوید
محمد رزازانمحمد رزازانعضویت از شنبه 6 بهمن 1386علاقمند به عكاسی و هوانوردیfacebook.com