حکیم عمرخیام

حکیم عمرخیام
حكیم عمر خیام نیشابوری، متولد 29 اردیبهشت 427 هجری شمسی (18 می 1048 میلادی) در نیشابور، متوفی 13 آذر ماه 510 هجری شمسی (4 دسامبر 1131 میلادی). خیام را به عنوان یک شاعر، ستاره شناس، و ریاضی دان مشهور می شناسند؛ ولی شهرت بیشتر او برای رباعـیاتش می باشد. آرامگاه این شاعر بزرگ و ریاضی دان مشهور ایرانی، در باغـی در نـیشابور بنا شده است. این آرامگاه در سال 1341 هجری شمسی برابر با 1962 میلادی ساخته شد.‌ باغ‌ این آرامگاه به‌خود وی‌ تعلق‌ داشته‌ است‌. در سال‌ 1341 ه . ق‌ انجمن‌ آثار ملی‌ درفاصله‌ 100 متری‌ شمال‌ آرامگاه‌ مزبور، بنای‌ یادبود این‌ حكیم‌ بزرگ‌ را برافراشت‌. این‌ بنا از آهن‌ و سنگ‌ وبصورت‌ گنبدی‌ رفیع‌ با ده‌ پایه‌ ساخته‌ شده‌ است‌ و پایه‌های‌ آن‌ با اشكال‌ هندسی‌ و لوزیهای‌ بزرگ‌ و كوچك‌ به‌یكدیگر متصل‌ گردیده‌اند. بر اطراف‌ پایه‌های‌ گنبد، هرم‌هایی‌ از سنگ‌های‌ بزرگ‌ و آب‌ نماهایی‌ سنگی‌ ساخته‌اندكه‌ داخل‌ آن‌ها كاشی‌ كاری‌ شده‌ است‌. نام خیام (خیمه دوز) ممکن است که از شغل و حرفه پدرش مشتق شده باشد. خیام تحصیلات خود را در عـلوم و فلسفه در نیشابور و بلخ به خوبی گذرانید و به سمرقند رفت؛ جایی که رساله مهم خودش را در رابطه با جبر کامل کردخیام منجم بود و تقویم امروز ایرانی، حاصل محاسباتی است که او و عده ای از دانشمندانی دیگر، در زمان جلال الدین ملک شاه سلجوقی انجام دادند و به نام وی تقویم جلالی خوانده می شود. خیام در باب چگونگی محاسبات نجومی خود رساله ای نیز نوشته است. وی علاوه بر ریاضی و نجوم، متبحر در فلسفه، تاریخ جهان، زبان شناسی و فقه نیز بود. علوم و فلسفه یونان را تدریس می کرد و دانشجویان را به ورزش جسمانی و پرورش نفس تشویق می کرد. از همین رو، بسیاری از صوفیان و عارفان زمان او را به خود نزدیک می یافته اند 00Facebook Google+ Twitter
شاپرک | سه‌شنبه 22 خرداد 1386 | 12 سال پیش1033 بازدید
لطفا جهت ارائه نظر وارد شوید