سیاه گوش ایران درخطر انقراض

سیاه گوش ایران درخطر انقراض
تنها نمونه سیاه گوش موجود در اسارت به عنوان گونه ای کمیاب و در خطر انقراض و فاقد هر گونه آمار و شناسنامه علمی معتبر در ایران و تنها نمونه در دسترس و قابل مطالعه، به مثابه گنجینه یا ذخیره ژنتیکی باارزش در شرایطی غیراستاندارد در پارک ملی پردیسان تهران رها شده و مورد بی مهری مسوولان و کارشناسان حیات وحش قرار گرفته است و در صورتی که بی توجهی نسبت به حفظ و مطالعه این گونه ادامه یابد، آینده ای نامعلوم و به دنبال آن نابودی در انتظار این گونه خواهد بود . سیاه گوش یا لینکس با نام علمی Euracian lynx از راسته گوشتخواران و در زمره 4 گربه سان کوچک ایرانی است و دست و پایی بلند و دمی بسیار کوتاه با توک پهن و سیاه رنگ و یک دسته مو به طول 4سانتی متر روی گوشها دارد که به دلیل داشتن جثه ای بزرگ و خالهای روی بدنش ، معمولا با پلنگ اشتباه گرفته می شود . غذای مورد علاقه آن معمولا بچه های گراز، شوکا، مرال و پستانداران کوچک است. این گونه به صورت انفرادی زندگی می کند و به دلیل روزگرد بودن ، برخلاف دیگر گربه سانان شبگرد، بیشتر در معرض تهدید و خطر قرار دارد. پراکندگی آن در ایران ، در مناطقی از آذربایجان شرقی و غربی شروع می شود و تا نواحی زنجان ، قزوین و جنوب گرگان ادامه می یابد .حضور سیاه گوش در این مناطق بر اساس مشاهدات تصادفی محیطبانان و یا گزارش های ثبت شده است و تا به حال مطالعات علمی و دقیقی از سوی کارشناسان چه خارجی و چه ایرانی روی این گوشتخوار ایرانی صورت نگرفته است.کارشناسان حیات وحش و مدیر طرح بین المللی یوز ایرانی ، درباره اطلاعات موجود در زمینه سیاه گوش می گوید: این اطلاعات به صورت پراکنده و از طریق گزارش های مشکوک مردمی حاصل شده است و هیچ کار کارشناسی و علمی درباره مطالعات رفتاری ، ژنتیکی و پراکندگی این حیوان که با گونه های مشابه خود در امریکای شمالی و اروپا متفاوت است ، صورت نپذیرفته است و تنها به بررسیی های مختصر روی پوست تاکسیدرمی شده این گونه در یک یا 2موزه اکتفا شده است.انجام نشدن مطالعات تحقیقی و طرحهای پژوهشی در خصوص این گونه ، در حالی ادامه می یابد که زیستگاه این حیوان به دلیل مدیریت ناصحیح حفاظتی و پیشروی مناطق مسکونی و کشاورزی در حال تخریب است و طعمه های قابل تغذیه آن نیز به واسطه این تخریب ها و شکارهای بی رویه کاهش یافته است.به طوری که پس از گذشت زمانی نه چندان دور، نام این گونه نیز همانند ببر و شیر ایرانی در فهرست حیوانات منقرض شده قرار خواهد گرفت ، بدون این که حتی مطالعه ای روی آن صورت گرفته باشد ! عكس و مطلب از‌ : may3am.net 00Facebook Google+ Twitter
محمد | يكشنبه 7 مرداد 1386 | 12 سال پیش2754 بازدید4.5 بر اساس 2 رای
افسانه | يكشنبه 7 مرداد 1386 | 12 سال پیش00
it was nice and interesting
ramin | چهارشنبه 8 فروردين 1397 | 8 ماه پیش00
این عکس کاراکال یا سیاه گوش (caracal caracal) است با دم بلند و لاغر و زیستگاه آن نواحی گرم و خشک استپ نیمه بیابانی است با رنگ قهوه ای یا حنایی که استتار در مناطق نیمه بیابانی و خشک برایش آسان است. وشق بر وزن وزغ (Lynx lynx) تو پر تر و چاق تر و پر مو تر است و دم کوتاهتری دارد و زیستگاه آن نواحی کوهستانی و جنگلی و یا کوهستانی سرد و پر برف است
لطفا جهت ارائه نظر وارد شوید
محمد  ارجمندیمحمد ارجمندیعضویت از شنبه 12 خرداد 1386علاقه مند به حیات وحش و گردشگریhow.rooztab.com
دسته بندیسایر