شعر کوه و شعر من

شعر کوه و شعر من
بنفشه ای خوشرنگ، دمیده بود در آغوش کوه، از دل سنگ. به کوه گفتم شعرت خوش است و تازه و تر! اگر درست بخواهی، من از تو شاعر تر. که شعرت از دل سنگ است و شعرم از دل تنگ! "فریدون مشیری" شعر کوهستان را اما نویدی نیز هست، که در سنگ نیز میتوان قد برافراشت و رویید....00Facebook Google+ Twitter
نجمه | يكشنبه 5 اسفند 1386 | 11 سال پیش1284 بازدید
لطفا جهت ارائه نظر وارد شوید
نجمه فرشینجمه فرشیعضویت از شنبه 27 بهمن 1386اگر پیاده هم شده سفر کن،در ماندن میپوسی. دكترشریعتی
واژه کلیدیشعرکوه